Αντισημιτισμός.

Τέτοιες εξελίξεις μετέτρεψαν τους Εβραίους σε στόχο χολωμένων και αδίστακτων δημεγερτών όπως ο Χέρμαν Άλβαρτ. Για τους δυσαρεστημένους και τους αποτυχημένους, όσους αισθάνονταν ότι είχαν περιθωριοποιηθεί από τη σαρωτική προέλαση της εκβιομηχάνισης και λαχταρούσαν μια απλούστερη, πιο νοικοκυρεμένη, πιο ασφαλή, πιο ιεραρχική κοινωνία σαν εκείνη που φαντάζονταν ότι υπήρξε σε ένα όχι μακρινό παρελθόν, οι Εβραίοι συμβόλιζαν την πολιτισμική, οικονομική και κοινωνική νεωτερικότητα. Στο Βερολίνο, τη θετή πατρίδα του Άλβαρτ, αυτός ο συμβολισμός ήταν εντονότερος από οπουδήποτε αλλού. Το 1873 η οικονομία της πόλης δέχτηκε βαρύτατο πλήγμα όταν τερματίστηκε αιφνίδια ο ξέφρενος κύκλος δαπανών και επενδύσεων που είχε συνοδεύσει την ευφορία για την ίδρυση του Ράιχ. Μια παγκόσμια οικονομική ύφεση που πυροδοτήθηκε από την αποτυχία των σιδηροδρομικών επενδύσεων στις ΗΠΑ, οδήγησε πολλές επιχειρήσεις στη Γερμανία σε χρεοκοπία και κατάρρευση. Βαρύτερα επλήγησαν μικρές επιχειρήσεις και εργαστήρια. Μη μπορώντας να κατανοήσουν τις ευρύτερες δυνάμεις που κατέστρεφαν τους πόρους τους, όσοι είχαν υποστεί τις βαρύτερες συνέπειες πίστεψαν εύκολα τους ισχυρισμούς των Καθολικών και συντηρητικών δημοσιογράφων ότι υπεύθυνοι ήταν οι Εβραίοι κεφαλαιούχοι.

Καθώς η ύφεση συνεχιζόταν, ένας ιερέας της Αυλής, ο Άντολφ Σταίκερ προσχώρησε στο μέτωπο των δημοσιογράφων. Άνθρωπος ταπεινής καταγωγής, ανέλαβε μια εκστρατεία επανάκτησης της εργατικής τάξης από την επιρροή των Σοσιαλδημοκρατών και ίδρυσε το Χριστιανικό Κοινωνικό Κόμμα, το οποίο συμμετείχε στις εκλογές της δεκαετίας του 1880 με απερίφραστα αντισημιτικό πρόγραμμα. Το νέο πολιτικό κίνημα έλαβε την υποστήριξη του Μαξ Λίμπερμαν φον Ζόνεμπεργκ, ο οποίος βοήθησε το 1880 στην οργάνωση εκστρατείας συγκέντρωσης υπογραφών σε εθνικό επίπεδο για την απομάκρυνση των Εβραίων από δημόσιες θέσεις. Ιδιαιτέρως ακραίος ήταν ο Ερνστ Χέρνιτσι, η ρητορική του οποίου ήταν τόσο παθιασμένη ώστε προκάλεσε ταραχές στο Νοιστετίν, μια μιικρή πόλη της Πομερανίας, ταραχές που κορυφώθηκαν με την πυρπόληση της τοπικής συναγωγής. Προς αυτό το κίνημα στράφηκε ο Άλβαρτ στα τέλη της δεκαετίας του 1880, εκδικούμενος για τον εξευτελισμό του με ένα βιβλίο στο οποίο απέδιδε, τις οικονομικές συμφορές του στις μηχανορραφίες Εβραίων τοκογλύφων και υποστήριζε ότι οι Εβραίοι ήταν παντοδύναμοι στη γερμανική κοινωνία. Δυστυχώς γι’ αυτόν, τα στοιχεία που προσκόμισε για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του, έγγραφα που μαρτυρούσαν ότι η γερμανική κυβέρνηση χρηματιζόταν από τον Εβραίο τραπεζίτη Γκέρσον φον Μπλάιχραίντερ, αποδείχτηκε ότι ήταν κατασκευασμένα από τον ίδιο τον Άλβαρτ, ο οποίος και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων μηνών. Μόλις αποφυλακίστηκε, προέβαλε άλλη μια σειρά εντυπωσιακών και εξίσου αβάσιμων ισχυρισμών, δηλώνοντας αυτή τη φορά ότι ένας Εβραίος κατσκευαστής όπλων είχε προμηθεύσει στο στρατό τουφέκια που ήταν σκοπίμως ελαττωματικά, με στόχο να εξυπηρετήσει μια γαλλοεβραϊκή συνωμοσία για την υπονόμευση της αποτελεσματικότητας του γερμανικού στρατού.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Γράψτε ένα σχόλιο.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s