Αντισημιτισμός.

Περίπου 100.000 Γερμανοί Εβραίοι αντέδρασαν στις διακρίσεις κατά τον 19 ο αιώνα μεταναστεύοντας, κυρίως προς τις ΗΠΑ, οι περισσότεροι όμως παρέμειναν, ιδιαίτερα καθώς προς τα τέλη του αιώνα άρχισε η εκρηκτική ανάπτυξη της οικονομίας. Όσοι παρέμειναν συγκεντρώθηκαν στις μεγαλύτερες κωμοπόλεις και τα αστικά κέντρα. Στο Βερολίνο, το 1910, κατοικούσε το ένα τέταρτο των Εβραίων της Γερμανίας, ενώ το 1933 περίπου το ένα τρίτο. Στις πόλεις αυτές ζούσαν συγκεντρωμένοι σε ξεχωριστές συνοικίες. Το 1885, περίπου οι μισοί Εβραίοι του Αμβούργου ζούσαν σε δυο μεσοαστικές συνοικίες, το Χαρβεστερχουντε και το Ροτερμπάουμ. Σχεδόν τα δυο τρίτα των Εβραίων της Φρανκφούρτης ζούσαν το 1900 σε τέσσερα από τα δεκατέσσερα διαμερίσματα της πόλης, ενώ το 1925 το 70 % των Εβραίων του Βερολίνου ζούσε σε πέντε συνοικίες, στο κέντρο και στα δυτικά, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν κατεξοχήν μεσοαστικές. Ακόμη και στις πόλεις με το μεγαλύτερο εβραϊκό πληθυσμό, όπως το Βερολίνο, το Μπρεσλάου και τη Φρανκφούρτη, επρόκειτο για ολιγάριθμες μειονότητες που το 1871 δεν ξεπερνούσαν το 4,3 %, το 6,4 % και το 7,1 % του πληθυσμού αντίστοιχα.

Πολλοί Εβραίοι έγιναν επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες. Εκτός από τη μεγάλη οικογένεια τραπεζιτών Ροτσιλντ εμφανίστηκαν πολλοί άλλοι σημαντικοί χρηματοπιστωτικοί οίκοι εβραϊκής ιδιοκτησίας, όπως η τράπεζα Bleichroeder, στην οποία είχε εμπιστευθεί τα χρήματα του ο Μπίσμαρκ. Νέες μορφές επιχειρήσεων λιανικής πώλησης, όπως τα πολυκαταστήματα, περίπου 200 στη Γερμανία πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανήκαν συχνά σε Εβραίους, όπως στην οικογένεια Τιτς ή στους αδερφούς Βερτχάιμ. Η παρουσία Εβραίων ανδρών ήταν ιδιαίτερα αισθητή στην ιατρική στα νομικά, στην επιστήμη και στην έρευνα, στην πανεπιστημιακή διδασκαλία, στη δημοσιογραφία και στι τέχνες. Η εβραϊκή κοινότητα μεταβαλλόταν αργά από εξοστρακισμένη θρησκευτική μειονότητα σε μια εθνοτική ομάδα πολλών άλλων μέσα σε μια όλο και πιο πολυπολιτισμική κοινωνία, δίπλα σε άλλες μειονότητες όπως οι Πολωνοί, οι Δανοί, οι Αλσατοί ή οι Σόρβοι. Παρόμοια με τις άλλες ομάδες, η εβραϊκή είχε κι αυτή τους δικούς της όλο και πιο εκκοσμικευμένους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, όπως την Κεντρική Ένωση Γερμανών Πολιτών Εβραϊκού θρησκεύματος, η οποία ιδρύθηκε το 1893. Ωστόσο, αντίθετα από τις άλλες ομάδες, οι Εβραίοι ήταν, σε γενικές γραμμές, οικονομικά εύρωστοι και, αντί να συστήσουν δικό τους πολιτικό κόμμα, προσχωρούσαν και ενίοτε αναλάμβαναν ηγετικές θέσεις στα κατεστημένα πολιτικά κόμματα, κυρίως στα αριστερά και το κέντρο του πολιτικού φάσματος. Οι περισσότεροι Εβραίοι ενστερνίζονταν το Γερμανικό εθνικισμό και ο κύριος λόγος για τον οποίο γοητεύονταν ιδιαίτερα από τα φιλελεύθερα κόμματα ήταν η απερίφραστη υποστήριξη τους στη δημιουργία ενός γερμανικού έθνους-κράτους. Σε γενικές γραμμές λοιπόν, η ιστορία των Εβραίων στον ύστερο 19 ο αιώνα ήταν μια ιστορία επιτυχίας και οι Εβραίοι συνδέονταν πάνω απ’ όλα με τις πιο νεωτερικές και προοδευτικές εξελίξεις στην κοινωνία, στον πολιτισμό και στην οικονομία.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Γράψτε ένα σχόλιο.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s