Αντισημιτισμός.

Εκείνη την εποχή η εβραϊκή κοινότητα της Γρμανίας ήταν μια πολιτισμικά αφομοιωμένη και κοινωνικά επιτυχημένη ομάδα που η κύρια διαφορά της από τους υπόλοιπους Γερμανούς ήταν η θρησκεία. Κατά τη διάρκεια του 19 ου αιώνα, είχαν εξαφλειφθεί σταδιακά οι πολιτικοί αποκλεισμοί που επιβάλλοντνα στους μη χριστιανούς των γερμανικών κρατών, όπως είχαν καταργηθεί και οι επίσημες θρησκευτικές διακρίσεις σε άλλες χώρες-για παράδειγμα, στη Βρετανία με τη χειραφέτιση των Καθολικών το 1829. Τα τελευταία νομικά κωλύμματα για πλήρη και ίσα δικαιώματα απέναντι στο νόμο σαρώθηκαν με τη γερμανική ενοποίηση το 1871. Καθώς είχε εισαχθεί σε ολόκληρη τη Γερμανία ο πολιτικός γάμος αντί του θρησκευτικού, ο αριθμός των μεικτών γάμων μεταξύ Εβραίων και χριστιανών άρχισε να αυξάνεται γοργά. Στο Μπρεσλάου, για παράδειγμα, το 1915 αναλογούσαν 35 μικτοί γάμοι ανάμεσα σε Εβραίους και χριστιανούς σε κάθε 100 αμιγώς εβραϊκούς γάμους, σε σύγκριση με μόλις 9 στα τέλη της δεκαετίας του 1870. Ελάχιστοι από τους χριστιανούς εταίρους τέτοιων γάμων προέρχονταν από εβραϊκές οικογένειες που είχαν μεταστραφεί στο Χριστιανισμό, και οι γάμοι αυτοί ήτα διάσπαρτοι σε όλη την κοινωνική κλίμακα. Στο Βερολίνο, το 1904, το 19 % των Εβραίων ανδρών και το 13 % των Εβραίων γυναικών παντρεύτηκαν με χριστιανές και χριστιανούς αντίστοιχα. Στο Ντύσελντορφ, στα μέσα της δεκαετίας του 1900, το ένα τέταρτο του συνόλου των παντρεμένων Εβραίων είχε χριστιανούς συζύγους, ποσοστό που ανήλθε στο 1/ 3 μέχρι το 1914. Στις παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναλογούσαν 38 μεικτοί γάμοι σε κάθε 100 αμιγώς εβραϊκούς. στο Αμβούργο, το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 73 %. Επίσης, όλο και περισσότεροι Εβραίοι είχαν αρχίσει να μεταστρέφονται στο χριστιανισμό: 11.000 μεταστράφηκαν στα πρώτα εβδομήντα χρόνια του 19 ου αιώνα και 11.500 στις υπόλοιπες τρεις δεκαετίες. Τη περίοδο 1880-1919, σχεδόν 20.000 Γερμανοί Εβραίοι βαφτίστηκαν. Η επιτυχία διελυσε σιγά σιγά τη ταυτότητα της εβραϊκής κοινότητας ως κλειστής θρησκευτικής ομάδας.

Οι σχεδόν 600.000 ενεργοί Εβραίοι στο θρήσκευμα που ζούσαν στη γερμανική Αυτοκρατορία ήταν μια ολιγάριθμη θρησκευτική μειονότητα εντός μιας συντριπτικά χριστιανικής κοινωνίας, αποτελώντας περίπου το 1 % του γενικού πληθυσμού. Αποκλεισμένοι για αιώνες από παραδοσιακές πηγές πλούτου όπως η γαιοκτησία, παρέμεναν εκτός των ιεραρχικών βαθμίδων του καθεστώτος του Ράιχ, καθώς οι ανεπίσημες κοινωνικές διακρίσεις εξακολουθούσαν να τους αρνούνται θέσεις σε καίριους θεσμούς όπως ο στρατός, τα πανεπιστήμια και οι υψηλές βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης. μάλιστα, η πρόσβαση τους σε αυτούς τους θεσμούς μειώθηκε ουσιαστικά κατά τις δεκαετίες του 1890 και του 1900. Οι εκχριστιανισμένοι Εβραίοι υπέφεραν εξαιτίας καθημερινών εκδηλώσεων αντισιμιτισμού με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αλλάξουν το όνομα τους σε κάτι που ηχούσε πιο χριστιανικό.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Γράψτε ένα σχόλιο.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s