Φρ. Νίτσε, οι έδρες της Αρετής.

Φρ. Νίτσε

Φρ. Νίτσε

ο Ζαρατούστρας άκουσε για ένα γέρο που τον παίνευαν επειδή μιλούσε όμορφα για τον ύπνο και την αρετή. Τον είχαν τιμήσει κι ανταμοίψει πολύ γι’  αυτό, κι όλοι οι νέοι μαζεύονταν και κάθουνταν μπροστά του. Ο Ζαρατούστρας πήγε κι αυτός και κάθησε μπροστά στη καρέκλα μαζί με τους άλλους νέους άντρες. Κι έτσι ήταν που μίλησε ο σοφός:

Να τιμάτε και να νιώθετε ταπεινοί μπροστά στον ύπνο! Αυτό είναι το πρώτο απ’  όλα. Και ν’  αποφεύγετε όλους αυτούς που κοιμούνται άσχημα και ξυπνούν μέσα στη νύχτα!

Ακόμη κι ο κλέφτης ντρέπεται όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με τον ύπνο: πάντα του κλέβει απαλά μέσα στη νύχτα. Αλλά ξεδιάντροπος είναι ο νυχτοφύλακας και ξεδιάντροπα βαστά τη σφυρίχτρα του.

Το να κοιμάσαι δεν είναι φτηνή τέχνη: πρέπει να μείνεις ξύπνιος όλη τη μέρα για να το καταφέρεις.

Πρέπει να κατανικήσεις τον εαυτό σου δέκα φορές μέσα στη μέρα: αυτό αποτελεί ένα υπέροχο όπιο για τη ψυχή και μια σταθερή κούραση για το κορμί.

Και δέκα φορές πάλι πρέπει να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου: γιατί με το να τον κατανικήσεις απόχτησες πικρία κι ο άνθρωπος που δε συμφιλιώνεται κοιμάται δύσκολα.

Πρέπει να ανακαλύψεις δέκα αλήθειες μέσα στη μέρα: αλλιώτικα θ’  αποζητάς την αλήθεια και τη νύχτα, με την ψυχή σου ακόμη πεινασμένη.

Πρέπει να γελάς και να ‘σαι χαρούμενος δέκα φορές τη μέρα: γιατί αλλιώς το στομάχι σου, αυτός ο πατέρας των συγκρούσεων, θα σ’  ενοχλεί μέσα στη νύχτα.

Ελάχιστοι το ξέρουν, αλλά θα πρέπει να ‘χει κανένας όλες τις αρετές με σκοπό να κοιμηθεί καλά. Θα ψευτομαρτυρήσω; Θα μοιχέψω; Θα επιθυμήσω τη γυναίκα του πλησίον μου; Τίποτα από όλα αυτά δε συμφωνεί με το καλό ύπνο.

Κι ακόμη όταν κάποιος έχει όλες τις αρετές, πρέπει και πάλι να θυμάται ένα πράγμα: να στέλνει ακόμη κι αυτές τις αρετές να κοιμηθούν τη κατάλληλη ώρα. Γιατί μπορεί να μαλλώσουν μεταξύ τους αυτές οι όμορφες γυναίκες! Κι αυτό σε βάρος σου, δυστυχισμένε άντρα!

Συμφιλιώσου με το Θεό και με το γείτονα σου: έτσι θα ‘χεις καλό ύπνο. Να συμφιλιωθείς το ίδιο και με το διάβολο του γείτονα σου. Αλλιώτικα, όλη τη νύχτα θα σε κυνηγά.

Τιμή κι υπακοή στην Εξουσία, ακόμη και στη διεφθαρμένη Εξουσία! Έτσι θα εξασφαλίσεις καλόν ύπνο. Γιατί, τι μπορώ να κάνω εγώ αν της Εξουσίας της αρέσει να περπατά στραβά;

Καλύτερο βοσκό θα λέω πάντα αυτόν που οδηγεί τα πρόβατα του στα πιο πράσινα λιβάδια: αυτό είναι κάτι που φέρνει καλό ύπνο.

 Δεν επιθυμώ πολλές τιμές, ούτε μεγάλους θησαυρούς: γιατί μ’  εκνευρίζουν και χάνω τον ύπνο μου. Αλλά ο άνθρωπος κοιμάται άσχημα, χωρίς ένα καλό όνομα και λίγα πλούτη.

Η συντροφιά των λιγοστών είναι πιο ευσπρόδεχτη για μένα από μια κακή συντροφιά: όμως κι αυτοί οι λιγοστοί πρέπει να ‘ρχονται και να φεύγουν στην ώρα τους. Γιατί κάτι τέτοιο ταιριάζει με το καλό ύπνο. Οι φτωχοί στο πνεύμα το ίδιο μ’  αρέσουν πολύ: κοιμούνται καλύτερα. Ευλογημένοι κι ευτυχισμένοι είναι όλοι τους, ιδιαίτερα αν κάποιος συμφωνεί με τις απόψεις τους.

Έτσι πρέπει να περνά η μέρα για τον ενάρετο. Κι όταν η νύχτα έρχεται φροντίζω να μη παρακαλώ τον ύπνο! Αυτός ο άρχοντας της αρετής δεν αγαπά τα παρακάλια!

Αλλά θυμάμαι το τι έχω κάνει και το τι σκέφτηκα μέσα στη μέρα. Και καθώς τα’  αναχαράζω όλ’  αυτά ρωτώ τον εαυτό μου σαν μια υπομονετική αγελάδα: ποιες στάθηκαν λοιπόν οι δέκα νίκες σου πάνω στον εαυτό σου; Και ποιες ήταν οι δέκα φορές που φίλιωσες με τον εαυτό σου και οι δέκα αλήθειες, κι οι δέκα αφορμές για γέλιο που απόλαυσε η καρδιά σου;

Καθώς συλλογιέμαι όλ’  αυτά τα πράγματα, νανουρισμένος από τις σαράντα σκέψεις μου, ο ύπνος, ο άρχοντας της αρετής έρχεται ξαφνικά να με πάρει δίχως να τον καλέσω. Ο ύπνος βαραίνει τα μάτια μου: τα κάνει να πέφτουν βαριά. Ο ύπνος αγγίζει το στόμα μου: κι απομένει ανοιχτό.

Στ’  αλήθεια έρχεται και με παίρνει μ’  απαλά βήματα ο πιο αγαπημένος αυτός κλέφτης και μου κλέβει τις σκέψεις μου: απομένω σιωπηλός σ’  αυτό το κάθισμα. Αλλά δε θα μείνω έτσι για πολύ, γιατί γρήγορα θα ξαπλώσω ν’  αποκοιμηθώ.

****

Όταν ο Ζαρατούστρας άκουσε τα λόγια του σοφού γέρου γέλασε μέσ’  από τη καρδιά του: γιατί μέσ’  από αυτά ένα φως ξημέρωσε πάνω του. Και να που μίλησε στη καρδιά του κι είπε:

-Τούτος ο σοφός γέρος με τις σαράντα του σκέψεις, μου φαίνεται τρελός: αλλά πιστεύω ότι ξέρει καλά πώς να κοιμάται. Ευτυχισμένος όποιος ζει κοντά σ’ αυτό το γέρο. Αυτός ο ύπνος είναι μολυσματικός, ακόμη και πίσω από ‘να χοντρό τοίχο.

Μια μαγεία ξεπροβαίνει κι από το ίδιο το κάθισμα του.Κι οι νέοι άνθρωποι δεν είναι μάταια που κάθουνται μπροστά σ’  αυτό το κήρυκα της αρετής.

Η σοφία του είναι: μείνε ξύπνιος με σκοπό να κοιμηθείς καλά. Κι αληθινά, αν η ζωή δεν είχε κανένα νόημα κι έπρεπε να διαλέξω την ανοησία, αυτή θα ήταν και για μένα τον ίδιο η πιο πεθυμημένη ανοησία.

Τώρα είναι ξεκάθαρο πια για μένα, το τι ζητούσαν πάνω απ΄ όλα κάποτε οι άνθρωποι όταν έψαχναν για δασκάλους της αρετής. Ζητούσαν καλό ύπνο και αρετές σαν όπιο να τους προσφέρουν! Για όλους αυτούς τους δοξασμένους σοφούς που κάθονται στις ακαδημαϊκές έδρες, η σοφία σημαίνει ύπνο δίχως όνειρα: δεν ξέρουν να ‘χει άλλο καλύτερο νόημα η ζωή. Και σήμερα ακόμη υπάρχουν μερικοί σαν αυτό το κήρυκα της αρετής, που δεν είναι πάντα σαν κι αυτόν αξιότιμοι: αλλά ο καιρός τους πέρασε. Και δε θ’  αντέξουν για πολύ ακόμη: κιόλας έχουν γκρεμιστεί.

Ευλογημένοι νάναι αυτοί οι νυσταγμένοι: γιατί σύντομα θα αποκοιμηθούν!

– See more at: http://www.gfragoulis.blogspot.gr/2014/05/blog-post_6778.html#more

Advertisements
This entry was posted in ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ and tagged . Bookmark the permalink.

Γράψτε ένα σχόλιο.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s