Το βάθος του απείρου.

187654-infinityΒαθια πνοη
του ανεμου ψιθυρισμα
τραγουδι μισο
που περναει αδιορατο
Βαθυα σιωπη
στης αβυσσου την εκσταση
λογια χιλιοειπωμενα
διαπερνουν τους αιωνες
Το βαθος της νυχτας
σα μια δινη οδηγει
την οργισμενη αληθεια
ως τ αστρα.
Το βαθος του κοσμου
ανεξερευνητο μενει
παρα τ ολεθριο καλεσμα
της δημιουργιας.
Βαθυ το φως
που αιθεροντυνει το νου
Βαθυα η αυγη
που γλυκουφαινει τη μερα
Βαθυα η απειρη Σκεψη
που ταξιδευει σ αδιαβατους
κι ισως ακομη αδημιουργητους δρομους.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Γράψτε ένα σχόλιο.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s